Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Στο σταυροδρόμιν των πολιτισμών της Σκάλας.

Κάμε πάνω κλικ για να δεις καλλύττερα άμα χρειαστεί.

-Ρέεε φιλέεεε!

Επιάστήκαμεν μες τ΄αγκάλι̮α. 

- Πόσα χρόνια! 

Έσ̆ει πλάσματα που όσα χρόνια τζ̆αι να κάμεις να μεν τα δεις, οι καρκιές δεν ηξισυχρονίζουνται. Ο κύριος του εστιατορίου « Το Μαγκάλλιν » έμεινεν λλίον αμήχανος. Ετράβησεν πίσω για ναν διακριτικός. Άμαν εξιγιαλλίσαν τ΄αμμάθκια μας που την χαράν μας, εξανάρτεν ντροπαλά τζ̆αι μας ένεψεν να πιάσουμεν όποιον τραπέζιν θέλουμεν.

- Θα πάμεν δαμαί δίπλα τζ̆αι θα έρτουμεν σε τρία λεπτά.

Ο φίλος μας έπιασεν μας που τον νόμον με τον Κύπρον, τον τρίτον της παρέας, που ήταν ήδη τζ̆ιαμαί που λλίον πριν τζ̆αι μας είπεν ότι έθελεν να μας δείξει κάτι που θεωρεί σημαντικόν. 

Το Μαγκάλλιν είναι καρτζ̆ίν που τα ερείπια της Διανελλείου. Επαρπατήσαμεν πας σε κάτι μισοδότζ̆ιν ξηφτισμένα πεζοδρόμια τζ̆ι εφτάσαμεν 200 μέτρα πας το ράνταπαου της Μητρόπολης. Εσταμάτησεν πας την γωνίαν τέρα-τέρα που το καρτερίμιν της Διανελλείου τζ̆ι έδειξεν μας την διεύθυνσην δυτικά, όπως το άσπρον το τοξούιν πας τον χάρτιν.

- Δέτε ρε παιθκιά. Εν τούτος ο τόπος που εθέλαν να τον κάμουν Ελλάδαν. Ποδά ίσ̆ια πάνω, εν ο τουρκομαχαλλάς. Λλίον πάρα τζ̆ει που την Μητρόπολην εν το τζ̆ιαμίν τζ̆αι λλίον πιό νότια εν το Κάσα, που ήταν το σχολείον τους, που εγίνην μετά τον πόλεμον γυμνάσιον Δροσιάς. Εν τζ̆ειμέσα που εφυλακίσαν τα γυναικόπαιδα μέρες.

Δαμαί μες την αυλήν της Μητρόπολης, τζ̆ειαμαί πον η κυλίδα η κότσ̆ινη πας τον χάρτην, στες 15 του Ιούλη εσυνάχτην κόσμος τζ̆αι κόσμος με τα κυνηγετικά για να αντικόψει το πραξικόπημαν. Επολογιάσαν τους. Ποδά, ανατολικά που δείχνει το τόξον το κότσ̆ινον, εν ο Άης Γιάννης. Οι μάντηες επιάαν τα κυνηγετικά τους τζ̆ι εφκήκαν πας τα δώματα τζ̆αι δεν αφήκαν πραξικοπημαντίαν να μπει μες τον μαχαλλάν. 

Εγυρίσαμεν πιό ανατολικά, τζ̆ι έδειξεν μας προς τα βόρεια. 

- Θωρείτε την Φραγγοεκκλησ̆ιάν. Εν του 1842, αλλά αντικατέστησεν μιαν άλλην εκκλησιάν των Λατίνων που ήταν του σ̆σ̆ίλια εφτακόσ̆α , η οποία αντικατέστησεν μιαν ακόμα πιο παλιάν του σ̆σ̆ίλια εξακόσ̆α που εχτίσαν οι Φραγκισκάνοι μοναχοί για να υποδέχεται τους λατίνους προσκηνητές που πααίνναν εις τους Αγίους τόπους. Η φραγκογειτονιά ήταν πάρα μέσα προς την πόλην. Η Σκάλα της Κύπρου ήταν το σταυροδρόμιν του κόσμου που τους εφτά ορίζοντες. 

Αν πιάσεις τον δρόμον που πάει μες τον τουρκομαχαλλάν, εν να σε φκάλει ίσ̆σ̆ια πας το νεκροταφείον τους Αρμένηες. Αν πάεις ποδά που την αντίθετην κατεύθυνσην, τσάς πάρα κάτω, ανατολικά που δείχνει το τοξούιν το μωβ πας τον χάρτην, εν τα κυκλώπεια τοίχη, που εκάμαν οι κάτοικοι οι παλιοί να κόψουν την θάλασσαν που έρκετουν ως δαπάνω. Το Κίτιον, έφκαλεν τον Ζήνωναν, που εμετοίκησεν εις την Αθήναν νέος να μάθει φιλοσοφίαν, τζ̆ι εφάκκαν η γλώσσα του φοινικικά.

Οι μάντηες εν αφήκαν πραξικοπηματίαν να μπει μες τον Άην Γιάννην, αλλά τζ̆είνοι εφκήκαν. Που τον δρόμον τζ̆είνον, έδειξεν μας λλίον πάρα τζ̆ει, όπως δέιχνει η γραμμή η κότσ̆ινη πας τον χάρτην, εφκήκαν οι 6 με το αυτοκίνητον να φωνάξουν του κόσμου « ο Μακάριος ζεί ». Εκατατροπώσαν τους τζ̆ειαμαί καρτζ̆ιν που την Αλκήν τζ̆ι επεθάναν οι 4. Του μωρού του Εδονίτη, ελάλεν του η μάνα του « κάτσε γιέ μου, είσαι μιτσής εσού ». « Άης με άμμα, ο Μακάριος ζει, πρέπει να το μάθει ο κόσμος ». 14 χρονών, εφάαν τον.

Χάτε, πάμεν να παραγγείλουμεν τζ̆ι εν να μας καρτερά ο θείος. 

Επιάσαμεν τρεις μερίδες μισές, τζ̆αι αρτηρήσαν μας πιλέ. Με μιαν ποτσούν ζιβάναν της Λοέλ εξανακάμαμεν τον κόσμον που το ενενήντα τζ̆αι δά που σ̆ει να βρεθούμεν. Ετέλειωσεν η νύχτα μας πας την διχοτόμησην που μας εφορτώσαν, πνίοντας κάθε ελπίδαν, που πήαν τζ̆αι τα κάμαν σ̆ιόνιν τζ̆αι γαστρίν πας τα σιονισμένα τα βουνά της Ελβετίας.


Έσ̆ει τζ̆αι συνέχειαν γυρισόντα μέρα η ιστορία, πον να βρω λλίην ώραν να την ηγράψω.

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Ιστορίες της Αρνάκας



Φέτη έπιαν με έναν παράξενον μεράκκιν για μιαν νέαν εκπαίδευσην, η οποία θέλει πολλήν θκιάβασμαν να περάσεις τες εξετάσεις. Λλίες μέρες οφ που την δουλειάν, ήρτα στον τζ̆αιρον τον θερμόν τζ̆αι πάω στην παραλίαν τζ̆αι κάθουμαι πουκάτω που μιαν ομπρέλλαν πας σε έναν μαξιλαρούιν της ενοικίασης, με τον ήχον του τζ̆υμμάτου να με απομονώννει τζ̆αι να με βοηθά να συγγεντρώννουμαι να μελετώ με τες ώρες.

Σήμμερα εγίνην το ίδιον γεγονός που με εσσύχχισεν προ δεκαετίας τζ̆αι ήταν η αιτία να φκεί το Καβενούιν της Αρνάκας. Τότες ήταν με μιαν ανοστόκορμην πεηντάραν που έκοφκεν εισητήρια στο Κάβερνορς, φέτη με έναν μιτσιήν δεκαπεντάρην σε άλλην παραλίαν.

- Μιαν ομπρέλλαν τζ̆αι θκυ̮ο κρεβατούθκια;
- Όι, έναν κρεβατούιν, είμαι μόνος μου.
- Πέντε ευρώ.

Διώ του τα πέντε ευρώ, έδωκεν μου μιαν αποδειξούαν, όστι να φκάλω το γυαλιά μου να θκιαβάσω τί έγραφεν πάνω, έκαμεν να κάμει τζ̆ει. Τότες με την Αρνάκαν (που σημαίνει ψευτοπαραποθκιά στα γαλλικά) δεν εφόρουν ακόμα γυαλλιά της στραβάρας.
- Έλα δα τζ̆αι έσ̆ει πρόβλημαν. Θκυ̮όμισι ευρώ λαλεί πας την κολλούν. 
- Α συγνώμην, λαλεί μου ο μιτσής, εξίχασα να κόψω θκῠό.
Εγυρίσαν τα σκουφκιά μου όπως τότες που την Αρνάκαν.
- Εξήχασες οξά ήταν να βάλεις πούγκαν τα θκιόμισι ευρώ;
- Όι όι, εσυχχίστηκα τζ̆αι έκαμα λάθος.


Τζ̆είνην την ώραν είδα μες τ΄αμμάτιν του μιτσή κάτι ύποπτον τζ̆αι γύρισεν αλλό έναν γυρόν η κκελλέ μου.
- Εν κανεί που μάσ̆εσαι να κλέψεις τον μάστρον σου, τωρά μάσ̆εσαι να με περιπαίξεις τζ̆αι μέναν; Άμαν έμαθες την κλεψιάν δεκαπέντε χρονόν άθρωπος, τί αθρωπος εν να γινείς εσύ;
- Μα εσσυχχίστικα τζ̆αι έκαμα λάθος. Έν ήταν κλεψιά.
- Μακάρι να εν όπως τα λαλείς, διότι εν καλλύττερα για την κοινωνίαν να φκάλει έναν ηλήθιον πον ανίκανος να κόψει μιαν απόδειξην παρά να φκάλει έναν κλέφτην.
- Ρέ φίλε να σου εξηγήσω.
- Εν είμαι φίλος σου. Πρώτον είσαι κλέφτης, τζ̆αι δεύτερον εν θωρείς που η ηλικία μου κάμνει πέντε φορές την δικήν σου;
- Θείε, να σου εξηγήσω.
- Θείε; Αν ήμουν θκει̮ος σου ήσιαν να σου σφιρίσω έναν ζιζιρόπατσον να μάθεις να μεν είσαι παλιόπαιδον. Κύριε να μου λαλείς τζ̆αι να μου μιλάτε τζ̆αι στον πλυθηντικόν.
Επήεν να πει κύριε, αλλά επνίην η φωνή του. Άτε. λαλεί τζ̆αι εσηκώθην τζ̆ι έφυεν.

Εσσύχχισεν με ο μπαστάρτος τζ̆ι εγύριζεν η Αρνάκα μες τον νουν μου τζ̆αι δεν εμπόρηα να συγκεντρωθώ πας την δουλειάν μου. Επήα μες την θάλασσαν να πλύννω τα τοξικά συναισθήματα τζ̆αι την απογοήτευσην να θωρώ έναν παιδίν σαν το κρυόν νερόν να γίνεται τζ̆ιόλας σαν την κοινωνίαν του. Εσκέφτουμουν ότι τούτος θα πα να σπουδάσει την κλεψιάν πον να μεγαλώσει να την κάμνει νόμιμα έτσι που άρκεψεν. Επέρασεν η μέρα τζ̆ι εδειλίνωσην τζ̆αι δεν εμπόρηεν να γαληνέψει η ψυσιή μου.

- Ελάτε δά τζ̆αι θέλω να σας ρωτήσω κάτι. Εφώναξα του

Ήρτεν σαν τον σ̆σ̆ύλλον που του εκάμαν πουλάσ̆καν.

- Επειδή μπορεί να εθύμωσα πολλά τζ̆αι σε αδίκησα που τον θυμόν μου, τζ̆αι επειδή θεωρώ μεγαλλύττερην αδικίαν να κατηγορήσεις έναν αθώον που την κλεψ̆ιάν την ίδιαν, θέλω να μου εξηγήσεις πως σε ελέγχει ο μάστρος σου τζ̆αι να μου πεις τζ̆είνον που έθελες να μου πεις τωροπίς πριν να σηκωστείς να φύεις.
- Άκου κύριε. Συγνώμιν. ακούστεμε. 
- Α, έτσι.
- Τα χαρτούθκια διούμεν τα του πελάτη για τον τύπον. Για να νοιώθει ότι δεν θα ξαναέρτουμεν να του ζητήσουμεν να ξαναπληρώσει, οπότε δεν διούμεν τζ̆αι πολλήν σημμασίαν. Εμέναν ο μάστρος μου βάλλει με τζ̆αι γράφω πας τούτον τον χάρτην πόσα κρεβατούθκια τζ̆αι πόσες ομπρέλλες νοικιάζω, τί ώραν έρκουνται τζ̆αι τί ώραν φεύκουν τζ̆αι εν βάσει τούτου που του διώ τα λεφτά. Δεν μπορώ να κάμω ψέμαν, διότι έρκεται τζ̆αι ελέγχει αν τα γράφω πας τον χάρτην. 

Έδειξεν μου τον χάρτην τζ̆αι όντος έγραφεν έναν κρεβατούιν συν μίαν ομπρέλλαν που η ώρα 10.

- Ναι αλλά πάνω στο χαρτούιν, γράφει πάνω ΦΠΑ νούμερον χι. Άρα μπορεί να μεν με κλέφτεις εσύ εμέναν, κλέφτει ο μάστρος σου το κράτος. Ποιός σε σπουδάζει εσέναν; Εν ο μάστρος σου που σε σπουδάζει;
- Όι ο παπάς μου, τζ̆αι δουλεύκω τα καλοτζ̆αίρκα τζ̆αι βοηθώ όσον ημπόρω.
- Μπράβο σας που είσαστιν μαθητής τζ̆αι δουλεύκετε, αλλά τους καθηγητές σας εν το κράτος που τους πληρώννει τζ̆αι όι ο παπάς σας. Εντάξει ο παπάς σας πληρώννει φόρους αν πληρώννει, αλλά δεν κανούν, τζ̆αι το κράτος πιάννει τζ̆αι που το ΦΠΑ τζ̆αι για τους μισθούς των δασκάλων σας, τζ̆αι για να χτίσει τα σχολεία να σας μορφώσει. Εγώ όπως δεν δέχουμαι να κλέψετε εσείς θκυόμισι ευρώ τζ̆αι να τα βάλετε πούγκαν παρά να πιάσετε τον μισθόν σας τζ̆αι να κάμετε την δουλειάν σας σαν τίμιος εργαζόμενος, δεν δέχουμαι ούτε ο μάστρος σας που τα θκυόμισι ευρώ να κλέψει μισόν που το κράτος μη κόφκοντας μου πιλιεττούιν.

Έσ̆σ̆υψεν κάτω τζ̆ι εθώρεν τον άμμον.

- Αν εν αλήθκει̮α που μου λαλείτε τζ̆αι αδίκησα σας φκάλλοντας σας κλέφτην εσάς προσωπικά ζητώ σας συγνώμην για τούτον, αλλά με το να μεν κόφκετε πιλιεττούθκια συνηγορήτε σε μιαν κλεψιάν που κάμνει ο μάστρος σας.

Επογιαλώσαν τα μμάθκια του μιτσή, τζ̆ι εκοίταζεν με πάλε μες τα μμάθκια σαν τον παλαβό.

Έδωκεν μου το σ̆έριν του να του κάμω ττόκκαν. Ομολογώ ότι τούτην την τελευταίαν φάσην δεν την εκατάλαβα. Ευχαριστούσεν με που δεν τον αδίκησα τζ̆αι ονόμασα τον πραγματικόν κλέφτην, ευχαριστούσεν με που έπαιζα τον αφελή δάσκαλο τζ̆αι δεν θα τον εκάρφωννα στον μάστρον του δεν ηξέρω, τζ̆αι ούτε θέλω να μάθω, τζ̆αι γι αυτόν έκοψα το ως τζ̆ει̮αχαμαί.

Έμεινα με μιαν πίκραν, πως έναν σύστημαν τρώει έτσι τα παιθκι̮ά του κόσμου τζ̆αι κάμνει τα μέρος του πριν να τζ̆ιαννατίσουν πιλέ.

Αν κάποιος εν τζ̆αινούρκος περαστικός τζ̆αι δεν έτυχεν να θκιαβάσει το Καβενούιν της Αρνάκας, ήταν που τες ιστορίες που εδιασκέδασα πολλά να γράψω, προσπαθώντας να εξημερώσω κάτι καλικάντζ̆ιαρους.

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Μια εμπειρία με την Αλεΐτα


Σήμμερα ήταν να βάλω έναν κείμενον για την πολιτικήν κατάστασην στην Κύπρον. Τελικά είπα καλλύττερα να το βάλω τούτο:


Ήταν να πάω στην Κούβα για δουλειάν με το πολυτεχνείον. Ήταν οι μέρες του periodo especial που επάττησεν η Σοβιετική ένωση τζ̆αι το μπλόκκον των Αμερικάνων εστραγκάλησεν την Κουβανικήν οικονομίαν που ενεργειακούς πόρους. Με την νέαν κατάστασην έπρεπεν να πουλάς παραπάνω τόνους ζάχαρην που τζ̆είνους που επαρήγες για να γοράσεις το πετρόλαον που την διεθνήν αγοράν σε κατάστασην εμπορικού αποκλεισμού. Αν δεν έππεφτεν η Σοβιετική Ένωση, η Κούβα θα αποκτούσεν πυρινικό σταθμόν για να παράγει « φτηνόν » ηλεκτρισμόν τζ̆αι άφθονον, για τες ανάγκες των ανθρώπων. Στο επόμενον πενταετές πλάνον, ο κάθε Κουβανός θα αποκτούσεν αυτοκίνητον. Στην Κούβαν μέχρι τότες ήταν « ή ούλλοι, ή κανένας ». Μετά την εξαφάνισην του υπαρκτού σοσιαλισμού που την Ευρώπην, η Κούβα δεν είχεν άλλον σημαντικόν σύμμαχον τζ̆αι εμπορικόν εταίρον. Το πλοιον που έφταννεν κάθε μέρα που την Ρωσσίαν γεμάτον με πετρόλαον, έκοψεν το δρομολόγιον του για τες Αμερικές. Η Ρωσσία εγόραζεν πλέον ζάχαρην, ρούμι, πούρα τζ̆αι Νικέλλια που άλλες αγορές. 
Εμείναν ούλλα μισοδότζ̆ιν. Η οικοδόμιση του πυρινικού σταθμού εσταμάτησεν. Δέκα χρόνια επενδύσεις που την στέρησην προς άλλες ανάγκες επήαν χαμένες. 10 χρόνια μονοπωλιακή απορρόφηση του τσιμέντου για να κτιστεί ο σταθμός εχαθήκεν. Ο οχταπλής κατεύθυνσης αυτοκινητόδρομος που την Αβάνα στο Σαντιάγο έμεινεν να χάσκει, καρτερώντας έναν μελλοντικόν πενταετές πρόγραμμαν που θα μπορέσει να παράσχει στον Κουβάνον εργαζόμενον αυτοκίνητον. Όταν εφτάσαμεν με την μικρήν ομάδαν αλληλεγγύης αποτελούμενην που νεαρούς περιβαλλοντιστές μηχανικούς, ήβραμεν τον τέως διευθυντήν του πυρινικού ηλεκτροπαραγωγικού σταθμού στην θέσην του διευθυντή του προγράμματος εξοικονόμισης ενέργειας. Ήταν άλλες εποχές. Η δράση ενάντια στην κλιματική αλλαγή δεν είχεν αρκέψει ακόμα στην οικονομίαν τζ̆αι ήταν ακόμα στα σ̆ιέρκα των ακαδημαϊκών τζ̆αι της έρευνας. Η Κούβα έπρεπεν να ξεκινήσει την ενεργειακήν μετάβασην πριν την ώραν της από ανάγκην. Έτσι τζ̆αι αλλιώς όλα τα καλά πράματα τέκνα της ανάγκης είναι. Μέσα της δεκαετίας του 90.
Στην Κούβαν ούλλα εμείναν μισοδότζ̆ιν εκτός που τον σοσιαλισμόν. Διότι ο σοσιαλισμός είναι ζωή στην χώραν τούτην τζ̆αι δεν ησταματά με τες οικονομικές δυσκολίες όσες τζ̆αι νά ΄ναι. Οι δρόμοι της Αβάνας εγεμώσαν με 1 000 000 ποδήλατα που εδιένειμεν το κράτος προς τους εργαζόμενους. Εμφανίστην el camello, έναν Κουβανικής επινόησης λεωφορείον που μεταφέρει 300 ανθρώπους ταυτόχρονα, που δεν είναι τίποτε άλλον που μια απλή μετατροπήν που έκαμεν η μοναδική εταιρεία κατασκευής φορτηγών της χώρας, πιντώννοντας έναν ριμουλκόν με μιαν καρρότσαν, βάλλοντας τους μιαν καμπίναν σε φόρμαν καμήλας πουπάνω. Τα επισιτιστικά προβλήματα που εμφανιστήκαν στα πρώτα χρόνια της κατάρρευσης του εμπορικού εταίρου που τον οποίον ήταν εξαρτημένη η χώρα, ήδη είχαν λυθεί όταν εφτάσαμεν εμείς τζ̆εικάτω. Η Αβάνα εγίνην η πρώτη πόλη του κόσμου με αυτάρκειαν σε βιολογικής παραγωγής λαχανικά. Το κράτος εδιένειμεν δωρεάν θκυό πρωτεϊνικά γεύματα σε κάθε γέρον τζ̆αι σε κάθε μωρόν, τζ̆αι επί καθημερινής βάσης στα σχολεία γιαούρτι σόγιας.
Από ότι μας ελάλεν ο Χόρχε που μας επαρέλαβεν, όταν έπρεπεν να φτάσει στα φκιά του Φιδέλ το πρώτον κρούσμαν παιδικού υποσιτισμού, εβάλαν τον Ραούλ να του το πεί.Εφοηθήκαν ότι αυτόν που θα είχεν την ατυχίαν να κάμει έτσι ενημέρωσην θα τον έπερνεν τζ̆αι θα τον εσήκωννεν. Για τον Φιδέλ όμως, σε κρίσιμες στιγμές, ό σοσιαλισμός είναι ζήτημαν ορθολογισμού, όχι αισθημάτων. Εμάζεψεν ούλλους τους διατροφολόγους της χώρας, τους αγρονόμους, τους βιολόγους τους φυσικούς. Πως θα παράξουμεν κρέας με το λλίον πετρέλαιον που μπορούμεν να εισάξουμεν; Κανένας υπολογισμός δεν έφκαιννεν. Ακόμα τζ̆αι τα κοτόπουλλα, ακόμα τζ̆αι οι σ̆οίροι θέλουν μιαν φάουσαν ενέργειαν για να ανατραφούν. Το συνέδριον αποφάνθην ότι ο μόνος πόρος πρωτεΐνης που μπορεί η Κουβανική οικονομία να προμηθευτεί ή να απαράξει είναι η σόγια με ούλλα τα παράγωγα της. Έτσι εμφανιστήκαν τα 8 εργοστάσια παραγωγής ττοφού, γαλάτου τζ̆αι γιαουρτιού σόγιας. Μπορεί οι Κουβάνοι να μισούν το picadillo που είναι ένας κεϊμας με νεκατωμένον λλίον σ̆οιρινόν τζ̆αι πολλήν ττοφού, είναι όμως η κουβανική εφεύρεση που έσωσεν τον κόσμον που τον υποσιτισμόν τζ̆αι δεν εμφανίστην κανέναν μωρόν με σκεμπέν του υποσιτισμού όπως εν γεμάτη η πόλη του Μεξικού, του Καράκας, του Ρίο ή της Μπογκοτά. Τί να κάμουμεν το ejercito είπεν ο Φιδέλ στο υπουργικόν, όταν πεινούν μωρά; Ποιόν θα προστατεύσει; Στο σοσιαλισμόν ο στρατός εν αθρώπους που προστατεύκει, όι ιδιωτικά κεφάλαια. Έτσι εκόπην το κοντίλιν που τον στρατόν για να κτιστούν σε χρόνον ρεκόρ τα εργοστάσια παραγωγής φυτικής πρωτεΐνης.
Όταν εφτάσαμεν εμείς, η οικονομία ήταν επίσης σε transition. Όχι ιδιωτικοποιήσεις τζ̆αι τα άλλα που εδοκιμάσαν οι Κινέζοι τζ̆ιαι που αθθίζαν ήδη στην Ρωσσίαν, διώντας τον εθνικόν πλούτον στα σ̆ιέρκα μερικών ολιγαρχών, με τες ευλογίες του ΔΝΤ. Δεν εθεωρηθήκαν τούτα μέθοδος που μπορεί να απαντήσει στες ανάγκες των ανθρώπων της Κούβας. Οι νόμοι της αποτελεσματικής σοσιαλιστικής οικονομίας στες σύχρονες τζαινούρκες συνθήκες έπρεπεν να εφευρεθούν. Στον σοσιαλισμόν δεν λέμεν ανταγωνιστικής. Λέμεν αποτελεσματικής. Δεν γίνεται ας πούμεν να πληρώννει η εταιρεία ξενοδοχείων τον ηλεκτρισμόν στην ίδιαν τιμήν με μιαν μονογονικήν οικογένειαν. Μέχρι τότες ήταν η ίδια τιμή για ούλλους. Όταν εφτάσαμεν εμείς τζ̆εικάτω, τα ξενοδοχεία, τζ̆αι οι επιχειρήσεις έπρεπεν να πληρώννουν το ηλεκτρικόν ρεύμαν πιό ψηλά που την τιμήν κόστους, για να επωφελούνται τζ̆αι οι οικογένειες. Εξ ού τζ̆αι η σιττίνα τους να κάμουν οικονομίαν τζ̆αι φωνάξαν μας για τεχνικήν στήριξην. Όταν εκάμαμεν διάγνωσην το τετράστερον ξενοδοχείον που επιάσαμεν για case study τζ̆αι το τυπογραφείον της Γκράμμα, ήβραμεν ότι με την νέαν τιμολόγισην, με τα λεφτά που θα εξοινομούσαν που 60% μεώσην της σπατάλης ενέργειας θα μπορούσαν να πληρώσουν σε 3-4 χρόνια τες επενδύσεις τζ̆αι να μεν κλείσουν όπως τα εργοστάσια ζαχάρεως που δεν εγίνουνταν αποδοτικά με τίποτε.
Μιας τζ̆αι θα πάεις στην Αβάναν, να σου δώκω μιαν επιστολήν τζ̆αι έναν μικρόν πίνακαν να δώκεις της Αλεΐτας, είπεν μου ο φίλος μου ο Κιρλιτσ̆ιάς. Έδωκεν μου τζ̆αι διεύθυνσην τζ̆αι τηλέφωνον. Δεν μπορείτε να φανταστείτε την συγκίνησην του Χόρχε που ήταν να δεί την Αλεΐταν που κοντά. Σε τούτην την χώραν, η κκελλέ τζ̆ιαι τα σ̆έρκα είναι καθαρά τζ̆αι υγειή. La cabeza et las manos... Τα άλλα ούλλα είναι ξημαρισμένα τζ̆αι άρρωστα, ελάλεν σαλαβατώντας για τα προβλήματα του σοσιαλισμού ο Χόρχε. Η ηγεσία είναι ανθρώποι έντιμοι, όπως τον εργάτην τον απλόν. Τα στελέχη, οι διευθυντές, όσοι κρατούν κλειθκι̮ά, είναι άχρηστοι, άρρωστοι της γραφειοκρατίας τζ̆αι εγωϊστές να σάσουν την πάνταν τους. Είναι αθρώποι σαν την Αλεΐταν που εσώσαν την σοσιαλιστικήν ιδέαν σε τούτην την χώραν. Τζ̆αι ευτυχώς έσ̆ει ακόμα πολλούς…
Όταν εφτάσαμεν στο σπίτιν της Αλεΐτας, εκαρτέραν μας με τζ̆είνον το κουβάνικον χαμόγελον πον γεμάτη η Αβάνα. Το σπίτιν ήταν λιτόν αλλά καλοσυσταρισμένον τζ̆αι περιποιημένον. Μόλις εμπήκαμεν μέσα, ένας τεράστιος πίνακας του Μιχάλη μες το σαλόνιν. Έπιασεν μας η γεναίκα μες τ΄αγκάλλια της όπως πιάννουν οι συντρόφοι. Είδα τ΄αμμάτιν του Χόρχε να γεμώννει.

- Τούτος εν ο πίνακας του Μιχάλη, ήταν η πρώτη της κουβέντα. Ήταν μια τόσον δά φωτογραφιούδα. Έπρεπεν να γινώ τόσων χρονών γεναίκα τζ̆αι να πάω στην Κύπρον, έναν χωρκόν, πως το λαλείται, orokli…
- Ορόκλεινη
- Oroklini. Που την ημέραν που πέθανεν mi papa, πρώτην φοράν ένοιωσα ξανά το χαμόγελον του τόσον ζωντανόν όσον το αθθυμούμαι στες παιδικές μου αναμνήσεις. Εγώ τον παπά μου αθθυμούμαι τον να γελά με ούλλους, να χωραττεύκει, να πειράζει τον κόσμον ούλλον. Τζ̆είνη η φωτογραφία που εκατάκλεισεν τον κόσμον, εν κομμένη που μιαν πιο μεγάλην που τον επιάσαν στην κηδείαν ενός συντρόφου του που έππεσεν στες μάχες. Τζ̆είνη η θλίψη, όταν εχάννετουν ένας σύντροφος, δεν του έσβηννεν το χαμόγελον που του εδίαν η ζωή τζ̆αι ο συνεχής αγώνας για τους ανθρώπους.
Δεν επρολάβαμεν να κάτσουμεν να μας φέρει τζ̆εραστικόν, τζ̆αι εκτύπησεν η πόρτα. Ήταν μια κοτζ̆ιακαρού. Εβασάνιζεν την ο πόνοτζ̆έφαλος. Άφηκεν μας τζ̆αι πήεν να την εξετάσει. Σε δέκα λεπτά εφκήκαν που την κάμαρη. Η κοτζ̆ιακαρού εγελάστην να κάμει πους εν να πληρώσει.
- Εμέναν γιαγιά πληρώννει με το κράτος. Την δουλειάν μου κάμνω.
- Μα τωρά δεν είναι εργάσιμη ώρα.
- Ο κόσμος δεν αρρωστά μόνον σε εργάσιμες ώρες. Το κράτος πληρώννει μας αρκετά για την δουλειάν που κάμνουμεν σε σχέσην με τον άλλον κόσμον. Να πάεις στην δουλειά σου τζ̆αι να κάμεις όπως σου είπα.
Ήταν ένας απλός πονοτζ̆έφαλος. Παλιά είπεν μας, με το παραμικρόν, φούρτου ασπιρίνες τζ̆αι παρασεταμόλες. Μετά το periodo especial, ούλλοι οι γιατροί επεράσαν που ταχύρυθμον για φυτοθεραπειαν. Για απλά περιστατικά, ο γιατρός τζ̆αι η παρασεταμόλη εν μες τους κήπους μας, μες τα χωράφκια, μες τα πάρκα. Γιατί πρέπει να εισάγουμεν τόσην ακρίφκειαν την χημείαν τζ̆αι να φορτώννουμεν χωρίς λόγον τον κόσμον που την στιγμήν που μπόρουμεν να καταπραϋνουμεν έναν πονοτζ̆ιέφαλον με φυσικά μέσα; Παλιά ήμαστιν κολότζ̆ια, τίποτε δεν εξέραμεν που απλήν ιατρικήν.
Αρώτησα την αν επήεν σε πολλές χώρες.
- Οούφ. Ούλλος ο κόσμος θέλει την κόρην του Τσε στες εκδηλώσεις. Αφήννουμεν τα θέρη μας τζ̆αι ξηκανναουρίζουμεν, αστειεύτην με μιαν ανάλογην κουβανικήν έκφρασην. Μετά εδιόρθωσεν. Είναι τζ̆αι η πολιτική δουλειά το ίδιον σημαντική με το να γιανίσκεις τον κόσμον.
- Ella es la conciencia moral de la révolucion είπεν μου κρυφά ο Χόρχε μόλις επήεν μέσα να μας φέρει jugo de naranja.
Δεν ξέρω αν είναι βάρος ή πρόκληση να είναι έναν άτομον "η ηθική συνείδηση μιας επανάστασης". Πάντως σε συνθήκες σοσιαλισμού δεν φαίνεται να μετατρέπεται σε ναρκισσισμόν που καταστρέφει τον άνθρωπον.
Τζ̆ερνώντας τον χυμόν του πορτοκαλιού, άρκεψεν να μας διηγήται το πιο αξιοσημείωτον της ταξίδιν.
- Επήα πολλά ταξίθκια αλληλεγγύης σαν γιατρός. Όπου έσ̆ει σεισμόν, πλημμύρες, πολέμους, η Κούβα πέμπει γιατρούς, άρα ευκαιρίες έχει πολλές να ταξιδέψεις τζ̆αι να γνωρίσεις τον κόσμον πέρα που τες κοσμοπολίτικες εκδηλώσεις, τζ̆αι τους επισήμους. Η πιό δυνατή εμπειρία που είχα ήταν στην Αγγόλαν που έκατσα τρία χρόνια σε έναν χωρκόν όπου ο υποσιτισμός εθέριζεν. Πέραν που την καθημερινότηταν του γιατρού σε έτσι συνθήκες, έμεινεν εις τον νουν μου η απάθεια του πολιτικά αμόρφωτου ανθρώπου μπροστά στην μοίρα του, ακόμα τζ̆αι μπροστά στον θάνατον. Ενόμιζα ότι εξηγάς του άλλου τζ̆αι καταλάβει. Οι δυσκολίες εν πιο σύνθετες τζ̆αι η πραγματικότητα αντιστέκεται σε τζ̆είνα που θωρείς εσύ που μιαν χώραν που σε μορφώννει που τα παιδικά σου χρόνια. Έτυχεν μου να δέρω μιαν νοσοκόμα. Ήταν η μόνη φορά που έδερα πλάσμαν. Είμουν 25 ώρες όξυπνη τζ̆αι δεν άντεχα άλλον. Είχαμεν έναν μωρόν με υποσιτισμόν. Εβάλλαμεν ορρούς, είχαμεν το στην αυτοσχέδιαν εντατικήν που μας επιτρέπαν τα μέσα. Είπα της Αγγολέζας νοσοκόμας άμαν αλλάξει η κατάσταση, το παραμικρόν πρόβλημαν να με ξυπνήσει. Όταν εξύπνησα, ήβρα το μωρόν πεθαμμένον. Όταν αρώτησα γιατί δεν με ξύπνησεν, είπεν μου ότι εν ετόλμησεν να με ενοχλήσει που ήμουν τόσον κουρασμένη. Έπιασα την που τα μαλιά τζ̆αι της έδωσα τόσον ξύλον… Πως μπορεί να μιλά έτσι για την ζωήν ενός ανθρώπου; Πόσην δουλειάν έχει η κοινωνία να μορφώσει τζ̆αι να ανατρέψει έτσι καθυστέρησην. Δεν ηξέρω αν το ξύλον που έφαεν της έδωκεν να καταλάβει. Το μωρόν θα μπορούσεν να σωθεί.
Εμιλήσαμεν για την πολιτικήν κατάστασην στην Κούβαν. Είπεν μας για τες δυσκολίες των πρώτων χρόνων της κρίσης. Για τα αποτελέσματα που αρκέψαν να έρκουνται. Για τες δυσκολίες που φέρνει το άννοιγμαν στον τουρισμόν. Για τον συνεχήν αγώναν να φέρνεις τους ανθρώπους σε μιαν ηθικήν που έχει κέντρον τον άνθρωπον πριν που τα χρήματα. Για το πόσον είναι δύσκολον να μορφώννεις τους ανθρώπους να είναι τίμιοι τζ̆αι να θωρούν τον άλλον όπως θωρούν τον εαυτόν τους.
Είπεν μου να δώκω σ̆ιερετίσματα τζ̆αι του Μιχάλη. Τζ̆αι αν τύχει να ξαράρτει θα πάει σίουρα να τον δεί. Είπεν μου πόσον την εκπληττει η ανθρωπιά. Η σοσιαλιστική συντροφικότητα. Να είσαι τόσες σ̆σ̆ιλιάες μίλια μακρυά τζ̆αι να εν οι καρκιές των ανθρώπων τόσον κοντά.
Τελικά θα έρτει στην Κύπρον τζ̆αι δεν θα δει τον Μιχάλην μας. Θα δεί τζ̆αι θα εγκαινιάσει όμως τζ̆είνα που άφηκεν ο Μιχάλης πας τον κανναβάτσον, πας το χαρτίν, πας τα ξύλα.
Disease and ignorance, τα σ̆ειρόττερα κακά, είπεν μου ο Μιχάλης όταν του εδιηγήθηκα τες ιστορίες της Αλεΐτα. Disease and Ignorance, τα σ̆ειρόττερα κακά, είπεν μου ξανά, όταν ο καρκίνος δεν του άφηκεν σχεδόν τίποτε, τζ̆αι παρόλον, εζήτησεν να τον πάρουμεν κωλοσυρτόν στο προεδρικόν τον Ιούλιον του 2011 όταν οι φασίστες αγανακτισμένοι εσύρναν πέτρες να ρίξουν τον Δημήτρην. Να της το πείτε τούτον της Αλεΐτα πον ναρτει να εγκαινιάσει την έκθεσην του Μιχάλη. Θα της αθθυμήσει σίουρα την Φρύνταν, που επίσης άφηκεν μιαν τελευταίαν φωτογραφίαν λλίες μέρες πριν το τέλος στην διαδήλωσην στο Μεξικόν που εζήταν ειρήνην για την Γουατεμάλαν το 1954.



Aleida Guevara: la medicina no puede ser un negocio, porque la vida de un ser humano no tiene precio. 

Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

Hommage à Tsitsanis


Σε έναν που τα ταξίθκια της επιστροφής του καλοτζ̆αιρκού, έδωκα στον Μιχάλην τον Κιρλιτσ̆ιάν έναν σιντί hommage à Tsitsanis.

Για χρόνια μετά, όποτε έρκουμουν εθώρουν τον να βασανίζει τη σκέψην του τζ̆αι να ζωγραφίζει μιαν μεγάλην ενότηταν σχετικήν με την Ελλάδαν. Έβαλλεν τον Τσιτσάνην να παίζει πας το μαγνητόφωνον τζ̆ι εζωγράφιζεν. Πάνω σε έναν που τους μεγάλους πίνακες έσ̆ει μιαν διαδήλωσην τζ̆αι πορτρέτα του Τσιτσάνη, του Άρη, του Ζαχαριάδη τζ̆αι μιας συνδικαλίστριας.

Δεν αθθυμούμαι αν ήταν η εποχή που ο Μιχάλης έκαμνεν εικόνες επί παραγγελίαν των καλοήρων για να φκάλει έναν μεροκάματον ή αν τον επιάσαν ήδη καθηγητήν της τέχνης στην Ακαδημίαν. Ακόμα τζ̆αι τον τζ̆αιρόν που έκαμνεν τους Αγίους των ορθοδόξων, στο περιθώριον των ωρών του, άρεσκεν του να κάμνει τους Αγίους μας τζ̆αι τους ποιητές μας εμάς.

- Ένας μόνον που τούτους ούλλους που έρκουνται δαμέσα, να διερωτηθεί ποιά εν η συντρόφισσα πας τον πίνακαν τζ̆αι να κάτσει να μελετήσει, θα είναι κκι̮άριν, είπεν μου μιαν ημέραν.

Έναν καλοτζ̆αίριν, όταν ήρτα πάλε Κύπρον, έδωκεν μου τον πίνακαν με έναν μέρος μεγάλου. Ήταν πάνω ο Τσιτσάνης τζ̆αι η δολοφονημένη συνδικαλίστρια. Πίσω γράφει Ορόκλινη 1998, με αγάπη Μιχάλης,



Με την ευκαιρίαν που αννοίει το εργαστήριον του Μιχάλη τζ̆αι για τον κόσμον φέτη το καλοτζ̆αίριν, έπιασα τζ̆ι επεριεργάζουμουν τους πίνακες του που έχω σπίτι.

Μέχρι σήμμερα ενόμιζα ότι η απεργία που έβαλεν ο Μιχάλης πας τον πίνακαν του Τσιτσάνη ήταν μια συνηθισμένη απεργία που είσ̆εν θύματα της καπιταλιστικής εξουσίας την ώραν που αγριέφκει. Ψάχνοτας τα γεγονότα, έμπηκα άθελα μου στες κρυφές συζητήσεις με τα "εάν" τζ̆αι με τα "γιατί" των καταδίκων επαναστατών μες στες φυλακές τζ̆αι στα ξερονήσια της εξορίας.


Η ιστορία δεν είναι γραμμική, έσ̆ει διχάλια, σταυροδρόμια, ανατροπές, πισωγυρίσματα. Ποιός ηξέρει πότε τζ̆αι σε ποιάν μορφήν η ανάγκη εν να γεννήσει ξανά μες τες ψυσιές των ανθρώπων έτσι ορμήν τζ̆αι έτσι πάθος για να γυρίσει ο κόσμος τζ̆αι να ξεφύγει ο άνθρωπος που τα δεινά στα οποία υποβάλλεται τζ̆αι υποβάλλει.

Ενώ γράφω τούτα τα λόγια, σκέφτουμαι την Σεβντάν, τον Χρίστον, την Χατιτσ̆έν, την Μαργαρίταν, τον Αντρέαν, τον Χακκάν τζ̆αι τον Μετκάν που τραουδούν την ίδιαν ώραν στην πράσινη γραμμήν για να γινεί ειρήνη τζ̆αι να ενωθεί ξανά ο τόπος, που επήεν η καρκιά του Μιχάλη καμένη που την διχοτόμισην τζ̆αι τον χωρισμόν των ανθρώπων. Σκέφτουμαι τους διότι όπως έγραψεν πας σε άλλον σχεδιούδιν που μου έδωσεν, εμάς που "δεν είμαστε ξένοι στην πατρίδα Κύπρο, η ειρήνη μας γράφεται με μικρά ονόματα...". Έγραψεν το το 1989 τζ̆αι ακόμα διαδηλώννουμεν με τα μικρά μας ονόματα...




Η εκδήλωση που θα αννοίξει το εργαστήριο του Μιχάλη Κιρλιτσ̆ιά θα γινεί στην Ορόκλινην στες 8 του Ιούλη τζ̆αι θα την τιμήσει ο πρόεδρος Χριστόφιας τζ̆αι η Αλείδα του Τσε Γκουεβάρα.

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Disruption της Μουτζ̆έντρας τζ̆αι οι καταβολές της αριστεράς.



Κυριακή απόγευμαν. Βρέσ̆ει μέρες στην Κεντρικήν Ευρώπην. Υγρασία, μούχλα τζ̆αι μανιτάριν παντού. Ο νήλι̮ος νεφανίσκει δάει-τζ̆άει τζ̆αι χάννεται πάλε. Έκοψα μόνος μου σήμμερα έσσω, τζ̆αι γεύκουμαι την ελευθερίαν της μοναξ̮̆ιάς. Η νοσταλγία της πυράς του καλοτζ̆αιρκού άννοιξεν μου την όρεξην για φατζ̆ην μουτζ̆έντραν. Σ̆ειμωνιάτικον φαΐν του νότου.

Στερεότυπη η συνταγή. Χογλάζεις για κανέναν τέταρτον 2-3 φεντζ̆άνια φατζ̆ήν μόνην της τζ̆αι τελειώννεις το ψήμαν προσθέτοντας περίπου 1/3 της ποσότητας ρύζιν. Άμαν ιψηθούν, κάμνεις μιαν τηάνισην 1-2 κρομμύθκι̮α να ροδίσουν μες το ελιόλαδον, τζιαι γύρνεις της τα πουπάνω με το λάιν. Όταν ήμουν μιτσής, κάθε Τρίτην ετρώαμεν μουτζ̆έντραν. Η ίδια συνταγή κάθε φοράν. Κάθε Τρίτην η ίδια γεύση. Η μάνα μου ετηάνιζεν τζ̆αι ψουμίν κατσουρούες με το κρομμύιν τζ̆αι εδίαν μιαν αίσθησην του λιπαρού την ώραν που εσκάζαν οι κατσουρούες μες το στόμαν.

Εσκέφτουμουν τον φίλον μου τον Τιερί που μετά που μιαν επίσκεψην στην Ελλάδαν, υποστήριζεν ότι την στερεότυπην κουζίναν εν ο μαζικός τουρισμός που την συντηρεί. Κατά τον Τιερήν, εν ο τουρίστας που ζητά γκρήκ σάλατ σε ούλλα τα εστιατόρια που επιβάλλει την στερεοτυπίαν στο μενού, να σου σερβίρουν ούλλοι σαλάταν με έναν κομμάτι φέτταν πουπάνω αρτισμένην με ρίγανην. Αμάθητος του μαζικού τουρισμού, την δεύτερην εφτομάδαν σε Ελληνικόν νησίν, να τρώει κάθε μεσομέριν όπου πάει τουριστικήν κουζίναν σε γκρηκ τάβερν, εκατάλαβεν ότι εν η αγορά που καθορίζει το μενού τζ̆αι όι ο εστιάτορας. Η θεωρία του όμως καταρρίπτεται, διότι έσσω της μάνας μου κάθε τρίτην συνεχίζεται η ίδια παράδοση με την ίδιαν μουτζ̆έντραν, την ίδιαν που έτρωεν έσσω της μάνας της. Βράζεις δύο φεντζ̆άνια φατζ̆ήν, τελειώνεις το ψήσιμον με νάκκον ρύζιν, κάμνεις τηάνησην με τες κατσουρούες ...

Εγώ πάντως σήμερα δεν είναι το λάδιν το καουρτισμένον που πεθυμώ, ούλλον τοξίνην, ούτε το ακριλαμίδιον του κρομμυθκιού του καραμελλωμένου, με πεθαμμένες ούλλες τες βιταμίνες τζ̆αι τα αρώματα. Εν την γεύσην της φατζιής που πεθυμώ, ειδικά παντρεμένην με τζ̆είνην του ρυζ̆ιού, με την μυρωθκιάν τζ̆αι το χρώμαν της να διεισδύει μες το ρύζιν. Την γλυκάδαν της καραμέλλας του κρομμυθκιού έψαξα να την έβρω αλλού μες την συνταγήν μου. Όταν εδούλεφκα αρκάτης στον Μελήν τον κηπουρόν, τζ̆είνου άρεσκεν του η σούππα η φατζ̆ή, τζ̆αι πάντα έβαλλεν καρρόττον τζ̆αι σκόρτον μέσα. Άρεσκεν μου πάρα πολλά το φαΐν του Μελή, ειδικά που ήταν καλός τζ̆αι δίκαιος άνθρωπος τζ̆αι δεν εκαταδέχετουν να πιάσει υπεραξίαν που την δουλειάν μου. Επηαίνναμεν τζ̆αι σάζαμεν κήπους, τότες που είχα ανάγκην να συμπληρώσω τον πενιχρόν μισθόν των 195 λιρών τον μήναν. Τζ̆είνος μάστρος, εγώ τσ̆ιουράκκιν, εχρέωννεν τον πελάτην πεντόλιρον την ώραν. Για έναν Σάββατον δουλειάν εδίαν μου τέσσερα δεκάλιρα, όσα έπκι̮αννεν τζ̆αι τζ̆είνος. Έβρισκα το παράξενον που ο Μελής δεν έθελεν να φκάλει το κατιτίς του. Δεν μου δουλεύεις, είπεν μου που του επρότεινα να κρατήσει κάτι, βοηθάς με. Εκαθάρισα 3-4 καρότα τζι έτριψα τα με τον τρίφτην τον χοντρόν. Αν τα διαλύσεις με τον ψιλόν, θα γινεί σαν τον πουρέν. Σε ένα ππελάφιν, αρέσκει μου τα υλικά να έχουν την ίδιαν κοκκομετρίαν. Την γλυκάδαν που θα σωζυάζει την δυνατήν γεύσην της φατζ̆ής εμπνεύστηκα την που την σούππαν του Μελή. Παρόλον που ήταν εδεκίτης, εσυμπεριφέρετουν σαν κομμουνιστής. Έκοψα τζ̆αι έναν καλόν κομμάτιν τζ̆ίντζ̆ερ σε ξαννιούες διαστάσεων τριχοτομημένου σπιρτόξυλου. Έκοψα τζ̆αι ελάχιστον κουρκουμάν να πικρίσει λλίον για να σοζυάζει την γλυκάδαν του καρρόττου. Έκοψα έναν κρομμύδιν τζ̆αι έβαλα το στην μαείρισσαν με μισόν φεντζ̆ανούιν νερόν αντίς λάιν τζ̆ι εξάχνισα το σαν την τηάνισην. Το λάιν είπαμεν δεν το κρούζουμεν αν λάβουμεν στα σοβαρά τες σύχρονες γνώσεις.


Με το κρομμύδιν έβαλα τζ̆αι τον κουρκουμάν τζ̆αι το τζ̆ίντζ̆ερ, τζ̆αι άρτισα τα ούλλα με σκόνην γκαλάγκα (έναν είδος Θαϋλανδέζικου ντζ̆ίντζ̆ερ) που διά μιαν υπέροχην όξυνην μυροθκιάν στα αρτίματα. Έσ̆ει τοξικήν διεθνοποίησην, με πολυεθνικές όπως τα Μαχτόνας, την Νεστλέ ή την Μοσσάντο, που ορίζουν με τα κέρδη τους τες γεύσεις τζ̆αι το περιεχόμενον μες τα πιάτα των αθρώπων, έσ̆ει όμως τζ̆αι μιαν άλλην διεθνοποίησην, την διεθνοποίησην της γνώσης, των γεύσεων, των αγώνων των ανθρώπων. Έξερεν τωρά η στετέ μου, που επαράδωσεν την συνταγήν στην μάναν μου, την ύπαρξην του τζ̆ίντζ̆ερ ή του γκαλάκγα; Η κουρού-τηάνηση με τον νερόν, δεν διά καραμέλλαν (διά δηλαδή άμαν το αφήσεις το κρομμύδιν να μισοκρούσει, αλλά προς τί; ). Πασ̆ινίσκει όμως την σάρζαν του φαγιού. Έψησα τα λλίον να ως που να φύει το νερόν τζ̆αι να εξατμήσει ταυτόχρονα τζ̆αι τα θεία τζ̆αι την κρομμυδίλλαν. Μόλις εστέγνωσεν το νερόν τους έβαλα μέσα τα τριμμένα καρρόττα τζ̆αι αλάτισα. Την φατζ̆ήν την είχα ψήσει που πριν όπως ψήννει κάποιος την φατζ̆ήν την μουτζ̆έντραν με το ρύζι τζ̆ι εκουτούκλησα της την κουρού τηάνισην πουπάνω. Κουρού γιαχνίν δεν είναι νεωτερισμός. Έκαμνεν τζ̆αι η στετέ μου η Χατζ̆ήνα τες ημέρες που ενίστευκεν το λάιν. Πριν να τα σβήσω, έγυρα τους τζ̆αι έναν λαδόξυδον με πολλά καλόν λάδιν τζ̆αι πολλά μυρωδάτον ξύδιν. Ούλλα τα προϊόντα βιολογικά τζ̆αι το λάδιν το καλόν αγουρέλαιον-μούσκος.  Με τες σύχρονες τεχνικές μεταποίησης, μπορούν να σου κάμουν αγουρέλαιον που δεν αψέφκει που τον Γεννάρην τζ̆αι μεινίσκει γευσάτον ολογρονού. Φαντάσου να του έκρουζα τα αρώματα με την στερεοτυπίαν μου. Άφηκα τα να τραβήσουν τζ̆αι να ποριφάνουν.
Έτσι φαΐν είσ̆εν τζ̆αιρόν να φάω. Εγλύκανεν την ψυσ̆ήν μου τζ̆αι έδωκεν φτερά στην σκέψην μου. Πόσες γεύσεις μπορείς να δημιουργήσεις με πεντέξι απλά υλικά, λλίον ζύασμαν των αναλογιών, λλίην σκέψην για την σειράν των πράξεων, τζ̆αι λλίην γνώσην για τες ιδιότητες  τζ̆αι την την αξίαν των υλικών. Φαντάζουμαι πόσες δυνατότητες έσ̆ει μια κοινωνία με τρεις ανθρωπιστικές αξίες άμαν απελευθερώσει την σκέψην της που την στερεοτυπίαν. Αχ, πότε εν να λύσουμεν το Κυπριακόν, να φάμεν φατζ̆ήν μουτζ̆έντραν - mücender που λαλούν τζ̆αι οι τουρκοκύπριοι, τζ̆ι ας εν τζ̆αι , με καμένον καραμελλωμένον κρομμύδιν όπως έρκεται που τες καταβολές μας. Μετά θα έχουμεν το μέλλον μπροστά μας να δημιουργήσουμεν γεύσεις πρωτόγνωρες, με δίχα τοξικούς πολέμους τζ̆αι ακριλαμίδια. Σε μιαν αιεφόραν τζ̆αι υπεύθυνην κοινωνίαν, η απλότητα των υλικών της μουτζ̆έντρας θα έχει τζ̆αι πολιτικήν σημμασίαν για τους ανθρώπους. Έναν κιλόν κρέας θέλει 8 λίτρα πετρόλαον να το παράξεις, ενώ έναν κιλόν φατζ̆ή θέλει κάτω που έναν, εκπέμποντας μόνον 2 κιλά διοξείδιον του άνθρακα αντίς 25 το κριάς. Σε μιαν πολιτισμένην κοινωνίαν, που εκτός που δεν θα δέχεται να καταναλώννει προϊόντα που παράγουν κακοπληρωμένοι δυστυχείς ανθρώποι, δεν θα καταδέχεται ούτε να τρώει βασανισμένα πουλιά που δεν είδαν ποττέ το φώς του νήλιου ή βασανισμένους σ̆οίρους που δεν επατήσαν ποττέ σε χώμαν μέχρι να πατήσουν πας το κουγκρίν του σφαγείου. Οι παραγωγοί θα φκάλλουν βιολογικές φατζ̆ές χωρίς να τους σκοτώννουν τα ψεκάσματα, τζ̆αι ο κόσμος θα τες μαειρεύκει άνενοιας, πληρώννοντας την τιμήν για να ζήσει αξιοπρεπώς τζ̆αι ο παραγωγός ο μερακλής που θα τες φκάλλει γευσάτες.

Έχουν τζ̆αι οι καταβολές την αξίαν τους, αλλά με δίχα λλίην έμπνευσην τζ̆αι λλίην δημιουργικήν φαντασίαν, αν μείνουν στερεότυπες, μπορεί να μοιάζουν με μιαν κακόψητην φατζ̆ήν εισαγωγής, πάνω στην οποίαν κουτουκλάς μιαν τοξικήν τηάνισην που κακόν εργοστασιακόν λάδιν τζ̆αι σου φκαίννει μουτζ̆έντρα κακόγουστη. Η μουτζ̆έντρα της αξίας, εν όπως μιαν σύχρονην αριστεράν της αξίας.

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

Για την μελαγχολίαν του Στροβολιώτη τζ̆αι για τα οικολογικά.

Έπιαν σε η μελαγχολία. Είπες θα τα ξαπολύσεις τζ̆αι θα πιάεις την οικολογίαν. Θα ασχοληθείς με τες συτζ̆ιές.

Η οικολογία είναι η πιό υγειής απασχόληση για το ποσκόλιον του νού τζ̆αι των αισθήσεων για να μπορέσεις να καταλύσεις ακόμα λλία χρόνια διχοτόμισην. Νομίζω ότι αδικείς κάπως τους πολιτικούς μας για τες προθέσεις τους. Ο Αναστασιάδης θέλει να λυθεί το Κυπριακόν όσον έθελεν τζ̆αι ο Χριστόφιας. Δεν το κάμνει για να σας αρέσει εσάς τους φιλελεύθερους που του φέρνετε 2-3% ψήφους, το κάμνει διότι έτσι νομίζει πως εν το καλόν της Κύπρου. Εντάξει, λάθη τακτικής κάμνει. Κουβαλεί τζ̆αι την εθνικοφροσύνην μέσα του σαν το φάντασμαν. Δεν μπορεί όμως να αποδεχτεί τζ̆αι ότιδήπότε θέλει ο Έρτογαν, ιδίως στην λογικήν ότι λλίον πολλά ούλλα εν ίσια-μέσα τζ̆αι οι Τουρκοκύπριοι θα έχουν στην εργαλειοθήκην τους με την οποίαν θα ασκούν πολιτικήν στην ομοσπονδίαν την απειλήν να φωνάξουν τον μπράβον που θα έσ̆ει στρατόν ΜΕΣΑ στην χώραν. Τούτον ήταν τζ̆αι το πρόβλημαν του σχεδίου Ανάν, τζ̆αι δεν ξέρω αν το εδεχούμαστιν αν δεν ήταν να πάθουμεν τζ̆αι μεις σας τους Κούρδους που τον εμπιστευτήκαν, εφκήκαν που την μυστικότηταν, τζ̆αι τελικά εβρεθήκαν μες την φυλακήν. Η τύχη του Ντεμιρτάζ με εσυγκλόνησεν. Η αποσταθεροποίηση εν η στρατηγηκή του. Θα μου πεις θα ήμαστιν μες την ΕΕ μετά το 2004, αλλά θωρείς τωρά μες την πολιτικήν της αποσταθεροποίησης εμπήκαν τζ̆αι οι σχέσεις με την ΕΕ. Δεν είναι εύκολη η επιβίωση δίπλα που έναν ασταθές τζ̆αι αλλοπρόσαλλον τέρας. Ο άθρωπος είναι σχιζοφρενής, θέλει να γινεί ο μεγαλύτερος σουλτάνος της ιστορίας της χώρας του. Έμπα στην θέσην του εκάστοτε προέδρου μας. Αυτόν που θέλει πραγματικά ο Έρτογαν δεν είναι αυτόν που θέλουμεν εμείς. Πως εξηγείς όταν λαλεί "αν θέλει η Ευρώπη την Κύπρον να δώκει γαίμαν ηρώων όπως έδωκεν η Τουρκία τζ̆αι να την πιάσει;" Είναι για να πελλάνεις δηλαδή. Μόνον αν του μυρίσουν τα κάζια, που ξέρει ότι χωρίς ειρήνην δεν μπορεί να τα ντζ̆ίσει, έχουμεν κάποιαν ελπίδαν να ξηχάσει το γαίμαν "ηρώων". Διότι για τα λεφτά που θα κάτσει πούγκαν το συνάφιν του τζ̆αι οι γαμπούες του, ξηχάννει τζ̆αι τ΄αδέρκια του τούτος. Η δημοκρατία τζ̆αι η Ευρωπαϊκή πορεία είπεν το: εν τραμ που φκαίννεις πάνω για να πάεις τζ̆ει που θέλεις τζ̆αι κατεβαίννεις στον σταθμόν που σε βολεύκει. Όσοι εθέλαν πραγματικά λύσην μες το AKP διότι ήταν ορθολογιστές εξοράτισεν τους τζ̆αι έβαλεν τους π περιθώριον (Γκιούλ, Νταβούτογλου, Αριτς...) Τωρά εν με τους εθνικιστές τζ̆αι έπιασεν τζ̆αι τζ̆είνος τον εθνικιστικόν λόγον για να τους αρέσκει. Εν ο Νταβούτογλου που έταξεν του Άντρου ότι εν να φύει τα στρατεύματα διότι εν τζ̆αι προς το σσυφφέρον τους Πούντον; Έφαν τον η μαρμάγκα. Τζ̆αι έμεινεν τζ̆αι του ΑΚΕΛ η χαρά της παροδικής ελπίδας πως ήρτεν η ώρα. Δεν έχουμεν δυνατότηταν δράσης σε προβλήματα που ξεπερνούν τες δυνάμεις μας. Η πολιτική του Αναστασιάδη να το κολοκυνθίζει εν οικολογική. Δεν σκοτώννει την ελπίδαν, δεν κλείει παράθυρα τζ̆αι πόρτες. Τί να κάμει; Να δεχτεί τες προτάσεις που έβαλεν στο τραπέζιν ο Ακκιντζ̆ί; Εθκιάβασες τες; Εγώ δεν δέχουμαι τζ̆αι πιάννω το ρίσκον του κόστους που μας χρεώννει η πάροδος του χρόνου, παρά να πάρω το ρίσκον να βρεθώ μες σε μιαν τύρβην ερτογανικής αποσταθεροποίησης. Αυτός ο σουλτάνος θα φάει την κκελλέν του όπως ούλλοι οι δικτάτορες. Ξέρεις έναν που τον δοξάζει ο λαός του; (Χίτλερ, Στάλιν, Σάχης, Παπαδόπουλλος, Σαλαζάρ, Πινοσ̆έ, Φράγκο). Μόνον τον Γρίβαν δοξάζουν οι Κυπραίοι αλλά δεν εκυβέρνησεν. Να την φάει μόνος του (την κκελλέν του). Θέλει προσοχήν να μεν ηβρεθούμεν τζ̆αι μεις τζ̆αι οι συτζ̆ιές που μας εμείναν μέσα. Όταν δεν μπορείς να δράσεις τραβά μεγάλον σκόρσον το νευρικόν σου σύστημαν. Το απόδειξεν εργαστηριακά ο Ενρί Λαμπορίτ που το πεήντα (αν τύχει τζ̆αι έβρεις με υπότιτλους mon oncle d'amérique de Henri Laborit είναι chef d'oeuvre της επιστήμης της εποχής του). Υποβάλλεις τον υποθάλαμον του εγγεφάλου σου σε inhibition of action (inhibition de l'action αν το μεταφράζω καλά) τζ̆αι είναι πολλά κακόν για τον οργανισμόν. Μπροστά στην δικτατορίαν που δρατζ̆ιάζει μες την λακάνην του δεντρού Κύπρος ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕΝ ΝΑ ΚΑΜΟΥΜΕΝ ΠΟΛΛΑ ΤΩΡΑ. Αυτόν δημιουργεί πολλά τοξικά μες το νευρικόν σύστημαν του σκευτόμενου αθρώπου. Η μόνη διέξοδος είναι η φυγή. Εντάξει, τζ̆αι η κουλτούρα, αλλά για τους ορθολογιστές που αισθάνονται τζ̆αι εν ατάλαντοι, μόνον η φύση ένει. Φύγή όμως μες την δράσην, όι μες την αποστασιοποίησην. Η φυγή μες την οικολογίαν κρατώντας τους στόχους για επανένωσην στην σφαίραν του ουτοπικού ονείρου εν η πιό υγειής δράση σήμμερα. Η συτζ̆ιά σου εφορτώθην ματζ̆ήλες τωρά. Είδες τί καλόν δεντρόν που είναι; Παράγει τζ̆αι την άννοιξην, παράγει τζ̆αι του Ιούλην Άουστον άμαν του καλοφέρνεσαι. Ταΐζει πουλιά τζ̆αι γλυκανίσκει την γεύσην τζ̆αι την ψυσ̆ήν των αθρώπων όταν τα άλλα δεντρά δεν παράγουν τίποτε. Συμβάλλει στην συνεχόμενην ύπαρξην φαγιού για έναν σωρόν όντα που τρώσιν φρούτα. Πουλλούθκια, νυχτοπάππαρους. Ξέρεις το ότι καμιάν οχτακοσιάν νυχτοπάππαροι εμείνασιν; Εν το μόνον θυλαστικόν που πετά στον τόπον μας τζ̆αι η Κύπρος εν η μόνη χώρα όπου εμπόρεσεν να επιβιώσει μέχρι τες μέρες μας. Σάσε τες συτζ̆ιές σου τζ̆αι μόνον καλόν κάμνεις, τζ̆αι σε σένα, τζ̆αι στους αθρώπους που αγαπάς, τζ̆αι στους νυχτοπάππαρους που δεν τους αγαπά σχεδόν κανένας. Ούτε καν οι οικολόγοι της πολιτικής στην πραγματικότηταν, διότι έχουν άλλες ασχολείες με τες εκλογές, με την εθνικοφροσύνην, με τους λαϊκισμούς για να συνάξουν ψήφους να επιβιώσει ο μισοδότζ̆ιν ναρκισσισμός τους. Οι συτζ̆ιές σου εν ένας τομέας που μπόρεις να δράσεις. Τον Έρτογαν τζ̆αι τον Ακκιντζ̆ίν άφης τους του Αναστασιάδη. Για αυτόν πληρώννεται τζ̆αι αυτόν τον διασκεδάζει. Σύναξε καμπόσες, ποτζ̆είνα τα μωρά που εγέμωσεν η λακάνη σου, τζ̆αι φύτεψε τες με τα κοπελλούθκια σου - αν σου κλουθούν ακόμα- σε τόπον που δεν θα ενοχλήσουν κανέναν να πα να τες φκάλει. Σίουρα θα ωφελέσουν πολλήν κόσμον στην μικρήν τους ζωήν. Βάλε τζ̆αι καμπόσες με σε ττενεκκούθκια τζ̆αι χάρις τες σε φίλους. Δεν το κόφκει ο νους του κόσμου ούλλου να φυτεύκει συτζιές να έχουν να τρων τζ̆αι τα πουλιά. Δεν θέλουν πότισμαν πιλέ. Τζ̆αι πον να πεθάνεις κάποτε, θα πααίννουν να τες θωρούν τζ̆αι τα παιθκιά σου πον να τες φυτέψετε μαζίν τζ̆αι θα μαλαθκιανίσει η ψυσιή τους πουν να νοιώθουν την αγάπην με την οποίαν τους λούννεις τωρά. Μπορεί τζ̆αι να μεν έχουν άλλην πον να μεγαλώσουν.

Άτε, πάω να ασχοληθώ τζ̆αι γώ με τα σμέουρα μου που τα επαραμέλησα. Τζ̆αι με την Κκεραζιάν που άθθισεν τζ̆αι πρέπει να της βάλω χαρτίν με κόλλαν να μεν ηφκαίννουν που τον κορμόν πάνω οι λυμπούροι να της κουβαλούν ψώραν πας τες μούττες. Είναι μιτσ̆ια ακόμα να αντέχει τόσην πολλήν ψόραν τζ̆αι θέλει βοήθειαν που τους αθρώπους για να αντεπεξέλθει με τους λιμπούρους. Ελοάρκαζα να περάσω την Κυριακήν στο κκομπιούτερ, αλλά θκιαβάζοντας το κείμενον σου, άλλαξεν η όρεξη μου τζ̆αι θέλω να πάω έξω. Έσ̆ει τζ̆αι ωραίον νήλλιον. Εχτές είδα μιαν μικρήν Cyanistes caeruleus που εξηπούλιασεν που την φωλιάν που εκρέμμασα πας την μηλιάν τζ̆αι έκραζεν τους γονιούς της να της δώκουν κανέναν σκουλουκούιν. Εξηπουλιάσαν τζ̆αι καμπόσες μαυρότζ̆ικλες αλλά είναι ακόμα στην γύστην. Τους phoenicurus phoenicurus καρτερώ τους κόμα. Έβαλα σου τζ̆αι λινκ να ακούσεις το τζ̆ελάδιμαν τους που ακούω που το παράθυρον τωρά που σου γράφω. Άτε πάω έξω. Για την λύσην τζ̆αι την επανένωσην, θα γινεί όταν θα έρτει η ώρα της. Ο μόνος κίνδυνος να μεν έρτει ποττέ, είναι να απογοητευτούμεν τζ̆αι να τα ξαπολύσουμεν.

Το δεντρόν δίπλα που την αθθισμένην κκεραζιάν (πρώτην χρονιάν φορτώννεται αθθούς, τώρα να δούμεν καρπόν) εν μια αρκοτριανταφυλιά (rosa canina) της οποίας τον σπόρον κάποιον πουλλίν έσ̆ιεσεν μες τον κήπον. Τον σιειμώναν, μες τες πιο ψυχρές μέρες που ούλλα ήταν κάτω που το σιόνιν έτρεφεν τες μαυρότζ̆ικλες που δεν είχαν τίποτε άλλον να φάσιν, τζ̆αι που στην αστοσιάν φελά τζ̆αι το cynorodon